2007/Oct/01

ครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายที่จะอัพในประเทศไทยแล้วล่ะนะ

ใจหายจนหาไม่เจอแล้วตอนนี้ วันนี้ก็วันจันทร์แล้ว อีกไม่ถึงสองวันดีเราก็ต้องจากไปเรียนต่อแล้วว

ก็ขอมาเขียนจดหมายร่ำลาในนี้ละกันเนอะ 55 แล้วอีกสองปีเราจะกลับมาเลี้ยงคืน อิอิ

... ม่าม๊า

โป้งก็เขียนบอกในจดหมายแล้วนะ แถมไดอารี่ที่โป้งเขียนมาสองปีให้อ่านด้วย

ก็ขอบคุณแม่อีกครั้งสำหรับทุกอย่างที่แม่ทำให้โป้งโดยไม่หวังอะไรจากลูกคนนี้เลย แม่ทำให้ด้วยใจจนโป้งรู้สึกได้เอง โป้งจะตั้งใจเรียนนะแม่ จะทำให้แม่ไม่ขายหน้าใคร จะทำให้เต็มความสามารถที่สุดเท่าที่โป้งมีอยู่ สู้ไปกับโป้งด้วยนะ สู้กันมายี่สิบสี่ปีแล้ว มาสู้กันต่อไปเรื่อยๆนะแม่ รักแม่จนโป้งก็ไม่รู้จะพูดยังไง พิมพ์ไปก็น้ำตาไหลไปแล้วว ดูแลตัวเองดีๆนะ รักษาสุขภาพ อย่ากินเยอะล่ะ ... รักแม่มาก ...

ไม่ต้องห่วงโป้งนะ โป้งก็จะรักษาตัวเองให้ดี ไม่ทำให้ผิดหวัง ไดอารี่ที่ผ่านมาแม่ก็น่าจะรู้นะว่าโป้งรักแม่ป่าว 55

...อ้วน...

เค้าก็เขียนจดหมายให้แล้ว ตามนั้นแหละ แล้วก็เวลาชั้นว่าชั้นบ่นชั้นไม่เคยบ่นหรือด่าเพราะเกลียดแกเลย น่าจะรู้นะถ้าโป้ง บ่น/ดุ/ด่า ใครคือโป้งสนใจคนนั้นมากๆ เพราะถ้าโป้งเฉยๆไม่สนใจหรือไม่รักนะ ไม่มีทางที่โป้งจะไปพูดหรืออยู่ในสายตาเลย ... รักแกนะ ฝากดูแลแม่แทนเค้าด้วย ...

...สวย / เอก / นิว ...

เด๋วเอกก็ไปเจอละ 55 แกก็สู้ต่อไปนะอย่าเพิ่งท้อ ... สวย พักผ่อนบ้าง งานมันทำให้เราได้เงินก็จริงนะ แต่ถ้ามันทำให้สภาพจิตใจแย่มันก็เท่านั้นอ่ะ หนทางที่แกอยากไปอ่ะมันมีถนนตั้งหลายสายให้ไปถึง แกต้องมองเหมือนนกบนฟ้ามองกว้างๆ แล้วจะเห็นอะไรที่มันมากกว่าที่แกมองอยู่ตอนนี้ สู้ๆนะ อย่าลืมว่าครอบครัวก็สำคัญนะให้เวลากับครอบครัวด้วย ... นิว บางทีเราก็ไม่สามารถจะหาอะไรที่มันแบบว่าเป๊ะกับที่เราคิดได้หรอกนะ เราว่าแกคิดได้ดีกว่าเราเพราะแกบวชเรียนมาแล้ว ต้องดูว่าอะไรมันทำได้ก็ทำไปก่อน ซักวันสิ่งที่แกอยากได้มันต้องมาแน่ๆ แกเป็นคนมีความสามารถนะขุดมันออกมา แกทำได้เชื่อเราสิ ... สวย+นิว อย่าลืมเรื่องที่เราขอไว้นะ มาหาแม่เราบ่อยๆด้วย ขอบคุณล่วงหน้า

...บู้/นัท/เรียม/วรัณ/แบล็ค/สุนทร/สุพจน์/สอง...

พวกแกมีความหมายกับเรามากนะ บู้กับนัทแกสองคนทำให้เราได้ทุนนี้พวกแกมีส่วนมากๆ ขอบคุณจริงๆนะ ขอบคุณจากใจจริงๆ ทุกๆคนทำให้ชีวิตเรามันมีค่าขึ้นมา มีความสดใสสนุกสนานในการเม้าท์แตก ให้กำลังใจ คอยปลอบกัน ขอบคุณมากๆ ตั้งใจทำงานนะ ใครเรียนก็ขอให้จบไวๆ

...ห้องแลป อ.ยิ่งยง...

ขอบคุณพี่ๆทุกคนในแลปมากมายย

พี่เย็น ขอบคุณมากครับที่ช่วยสอนเรื่องโมเล็กให้โป้ง ขอบคุณที่ทำให้โป้งฮาได้ทั้งวัน

พี่หญิง(เจ๊โหด) ขอบคุณนะครับที่ทำให้ขำได้(อีก1คน) 55

พี่หมู ไปซะละน้องด้วงเลยมาแทนเลยยย ยังไม่ทันแทะโลมเลยต้องไปละน้องนี่บุญหนาจริงๆ 55

พี่อ้อม ขอบคุณมากกกกกกกกกกกกกที่สอนโป้งทำโมเล็ก สกัดดีเอ็นเอ (เปาบุ้นจิ้นด้วยนะ) ขอบคุณที่ให้โป้งทำตัวอย่างของพี่อ้อม(แถมทำพังด้วย) ให้ข้อคิดดีๆหลายอย่าง สร้างความสุขให้ตลอดเวลาที่ไปที่แลปนี้ พี่อ้อมก็อย่าเครียดมากนะ ปัญหามันมีทางออกเสมอ ไม่มีใครรักโป้งรักพี่อ้อมนะ ฮิ๊วววววววววว

เปา(บุ้นจิ้น) ที่รักจ๋า รักที่รักมากนะ ขอบคุณที่ให้เราลอกแลคเชอร์ สอนเราทำดีเอ็นเอ ทำรายงานให้เราเยอะแยะ ตั้งใจเรียนนะ สู้ๆ ไปเกาหลีก็เดินทางปลอดภัยไปแล้วบอกด้วย เผื่อจะแว้ปปไปหา

พี่ยุ่ยยุ้ยย คิดฮอดมากมายยย รักพี่ยุ้ยที่สุดในโลก 555 ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะครับ

กิฟท์ ที่รักอันดับ1ของเรา เราต้องห่างกันไกลแต่หัวใจเรายังคงอยู่กับกิฟท์นะ อย่าทอดทิ้งดวงใจดวงนี้ให้เปล่าเปลี่ยว รักษามันไว้แล้วอีกสองปีเราจะมาทวงคืน (พิมพ์ไปก็ขนลุกไป 555) ไปอยู่กำแพงแสนก็ดูแลตัวเองดีๆนะ ขี่รถมอไซค์ก็ขี่ดีๆรถแถวนั้นมันน่ากลัว ตั้งใจเรียนนะ กลับมากิฟท์ เปา เติ้ล คงต่อเอกกันแล้วนะ 555 ขอบคุณกิฟท์มากที่ฟังเราบ่นตลอดมา ให้กำลังใจตลอด ขอบคุณมากกกกกกกกกกกกก

เติ้ล รักแกจัง ไปนู่นแล้วไม่รู้จะด่า+กัดใครเลยทีนี้ 55 อย่าขี้น้อยใจมากนักนะ เพื่อนๆเค้าก็รักแกทุกคนแหละ อยู่คนเดียวก็ไม่ต้องฟุ้งซ่านมากล่ะ ลองคิดซะว่าคู่กันแล้วมันก็ไม่แคล้วกันหรอก ตั้งใจเรียน มีหน้าที่เรียนก็เรียนให้จบก่อนนะจ๊ะ

...เปรี้ยว/ตั๊ก/ต่าย/น้องตั๊ก/ปั๊บ...

เปรี้ยว ตั้งใจเรียนนะมึงง จบก่อนกูนะ ตั้งใจทำทีซิสล่ะ 55 มีไรถามก็เมลล์มาละกันนะ อาจจะไม่ได้ช่วยออนไลน์ละ ... ตั๊ก ช่วยทำตามที่เราบอกแกไปด้วยนะ ทำตัวดีๆล่ะ ... ต่าย ตั้งใจทำงานนะ นายด่าก็นึกซะว่านายชม อย่าเครียดมากล่ะ ... น้องตั๊ก ขอบคุณที่ช่วยหลายๆอย่างนะ ไม่ได้อยู่คุยกันดึกๆดื่นๆอีกแล้ว ตั้งใจเรียนนะ อ่านหนังสือเยอะๆ เอาเกียรตินิยมมาให้ได้ ขอบคุณสำหรับการ์ดนะจ๊ะ ชอบมากเลยย ปั๊บ รักนะเด็กเตี้ย จบโทก่อนเพื่อนเลยนะแก ขอให้ได้งานดีๆนะ เงินเยอะๆๆ รักแกจัง ...

ขอบคุณสำหรับกำลังใจความเป็นห่วงที่พวกแกให้มา เราจะสู้ๆนะ

...สิ...

ไม่รู้สิจะได้ เข้ามาอ่านมั๊ย ...สิเป็นเพื่อนที่ทุกข์ก็ทุกข์ไปกับเรา ดีใจก็ดีใจไปกับเรา ขอบคุณมาก แกช่วยอะไรเรามาเยอะมากจนเราเกรงใจเลย มีอะไรให้เราช่วยไม่ต้องเกรงใจเลยนะ เราเชื่อว่าสิ่งดีๆที่สิทำที่สิคิดมันต้องทำให้ชีวิตสิดีขึ้นแน่ๆ คนดี+ขยันแบบแก ทำอะไรก็รุ่ง สู้ๆนะ

ฝากลาพี่ๆในแลปด้วยนะ แลปกล้วยนี่ก็เป็นอีกแลปที่เรามีความสุขมากเวลาไปสังสรรค์ 555 อยากกินกับข้าวฝีมือพี่เหลืองอีก อร่อยมากกกกกกกกกกกกกก

...อ.นุช...

อาจารย์ครับ ถ้าไม่มีอาจารย์โป้งก็คงไม่ได้ไป อาจารย์ยอมเอาชื่อเสียงอาจารย์มาแลกกับโป้ง ขอบคุณมากครับ โป้งจะตั้งใจทำให้ดีที่สุดครับ

ใครที่เราไม่ได้ลงในนี้ก็อย่าน้อยใจนะ

รักทุกคนจริงๆ ขอบคุณทุกๆคนที่ร่วมดีใจกับเรา กำลังใจที่ให้มามันทำให้เรามีแรงฮึดสู้ได้นะเนี่ยยย

ขอบคุณทุกๆคนที่มีส่วนร่วมในชีวิตของเรา

ถ้าโป้งเคยล่วงเกินใคร ไม่ให้เกียรติ หรือลามปาม โป้งต้องขอโทษด้วยนะครับ

ดูแลสุขภาพด้วยนะ จุ๊บๆ

รักจ้ะ

โป้ง

ตีหนึ่งห้าสิบห้า

ที่ห้องนอน

2007/Sep/26

สวัสดียามเช้า

วันนี้มาขอระบายเนื่องจากเมื่อคืนเครียดสุดพลัง ... เรื่องเดิมๆเรื่องญี่ปุ่น 55 คือตอนนี้เราเเอบเซงกับหัวข้อวิจัยตัวเองจังเลย เพราะถ้าถามว่ามันตอบโจทย์อะไรได้มั๊ย มันก็เหมือนว่าทำไปงั้นแหละ จนเมื่อวานพี่คนนึงโทรมาแนะนำว่าเราจะทำเรื่องที่ว่านั้นทำไมในเมื่อรู้แล้วว่าทำไปมันก็เท่านั้นอ่ะ แล้วก็เเนะนำเรื่องที่มันออกแนวพืชสวนนิดๆซึ่งเราเคยโดนว่ามาจากที่นู่นอ่ะว่ามันไม่pure science แต่เราก็พูดอะไรไม่ได้ เพราะนี่คือสาขาใหม่ที่เราไม่เคยเรียน เราอยากรู้เราเลยไปเรียน ... อ่านแล้วนะแต่บางทีก็ไม่เข้าใจอ่ะ พออาจานแนะนำมาเราก็เอาก็ได้เพราะคิดว่าอาจารย์น่าจะเข้าใจในเรื่องนั้นนี่นา แล้วพี่ที่นี่กับอาจารย์ที่นู่นเข้าใจไม่ตรงกัน พอได้อ่านเมลล์ที่ccมาให้เราก็งงมากเลยทีนี้ 55 อุปสรรคมันมาเรื่อยๆเลยเนอะ ให้เราสบายใจสัก2-3 วัน มันก็มีเรื่องเข้ามาอีก ... ทำอะไรได้นอกจากขยันขึ้น และที่สำคัญคือเราต้องอดทนขึ้นมากกกกกกกกกกกกกก

ด้วยข้อเสียของเราคือเกรงใจคนมากเกินไป จนไม่กล้าให้ใครช่วยอะไรเท่าไหร่เพราะเกรงใจเค้า กลัวเค้าจะบ่นๆอ่ะ ครั้งนี้ก็กลัวเซนเซจะเอือมระอากับเราจังเลยอ่ะ เอานู่นเอานี่ นี่ก็ไม่รู้โน่นก็ไม่รู้ แหะๆๆ ตายแน่เลยช้านนนนนนน

วันนั้นดูทีวีเค้าบอกว่า ในชีวิตถ้ามันมีปัญหากับเรื่องอะไรให้นึกว่านั่นคือโอกาสของเรานะ เราได้รับโอกาสมาแล้วมันอาจจะไม่มาอีกแล้วก็ได้ ทำให้มันสุดตรีน ถ้ามันพังก็จะได้ไม่เสียใจ ... เราก็ต้องสู้ตายค่อไป สู้เพื่อแม่ต่อไป

เอก รอบนี้เค้าไม่รับก็ไม่เป็นไร แกรุกได้อยู่แล้วนี่ อิอิ ...ไม่ใช่ ...555 ก็ยื่นใหม่นะ อย่าเพิ่งท้อจิต

เพื่อนๆที่รัก อาจจะต้องอดทนกับคำบ่นเราไปอีกสองปีนะ อิอิ

รักทุกคนเลย

โป้ง

2007/Sep/18

หลังจากที่ไปลสอาจารย์เก่าแล้วได้ความไม่พึงใจกลับมาก็หันหน้าไปหาธรรมะดีกว่า

วันนี้เลยไปลาพระคู่บ้านคู่เมืองมา พระแก้วมรกตนั่นเอง พอเข้าไปบอกลาแล้วรู้สึกอิ่มใจว่าท่านจะข่วยคุ้มครองเรา สวยมากมากเลยไปกี่ทีก็รู้สึกดี ... แต่ไม่ว่าไปวัดครั้งใดย่อมได้บาปมาเสียทุกครั้ง ช่องทางเดินเข้า-ออก แยกไว้มีเด็กไทยมาเป็นคณะๆหนึ่ง มันเดินแทรกเข้ามาตรงทางออก โกรธมาก ไร้มารยาทจริงๆเชียว อายฝรั่งมังข้า เฮ้อออ ช่างมัน

พอออกมาก็ไปศาลหลักเมืองต่อ ก็ไหว้ไม่ถูกคนขายชุดไหว้ก็บอกว่าครบชุด60บาท แต่ว่ามันไม่พอไหว้ทุกที่นี่นา แอบงงงวย 55 แต่ก็สบายใจอีกแล้ว ครั้งนี้เพิ่งเห็นศาลาที่เก็บรักษาเทพารักษ์เทวดาคุ้มครองบ้านเมืองเอาไว้ สวยจังเลยย และที่สำคัญที่ทำให้วันนี้สบายใจเป็นที่สุดเห็นจะเป็นการเสี่ยงเซียมซี คือใครไปไหนกับเราบ่อยๆหรือเรียนด้วยกันจะรู้ว่า ทัศไนย คนนี้ไม่เคยได้เซียมซีดีเลยสักครั้งเดียว ย้อนไปเมื่อคราวฝึกงานที่ดอยปุย ขาไปเจ้าหน้าที่พาไปไหว้ดอยสุเทพ เซียมซีที่ได้ ...ดังพายุเข้าเรืออัปปาง...อะไรทำนองนี้สลดกันไป ครั้นขากลับเอาวะ พระเจ้าค่ะ ได้ใบเดิมมมม สลดหนัก เกรดฝึกงานออกดังคำทำนายชาวบ้านเอเราบีบวก .... ควายค่ะ 555 ............แต่ว่าครั้งนี้เซียมซีดีมาก จนขอเก็บติดกระเป๋าไว้ให้กำลังใจตัวเองเลย

แล้วก็ไปไหว้พระนอน พระประจำวันเกิดด้วย ไหว้ไปปกติแต่ไม่กล้าเสี่ยงเซียมซีอีกกลัวไม่ดี 55 เหมือนเวลาเล่นไพ่ได้แล้วอย่าเหลิง เด๋วหมดตัว (เกี่ยวกันมั๊ยเนี่ยยย)

วันนี้ก็อิ่มบุญสุขใจกันไป อยากสุขใจแบบนี้ทุกวันจังเลยอ่ะ

พอกลับมาเปิดเมลล์เจอชื่อ Prof.WATANO พาลพากินอะไรไม่ลงเลย แต่ดีไปที่เป็นเมลล์ที่ cc มาให้เราเฉยๆ วันนี้จะได้ไม่ต้องตอบคำถามแกอีกเหนื่อยมากตอบคำถามแกแต่ละที

เอาล่ะเหลือเวลาอีกอาทิตย์กว่าๆละ.... คิดถึงบ้านจังเลยยยย (ทั้งที่ยังไม่ได้ไป55)

รักแม่นะ จุ๊บๆ

โป้ง